Rozporządzenie PPWR (Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, zmiany rozporządzenia (UE) 2019/1020 i dyrektywy (UE) 2019/904 oraz uchylenia dyrektywy 94/62/WE) to unijne rozporządzenie dotyczące opakowań i odpadów opakowaniowych. Ma na celu ujednolicenie zasad i wymogów dla wszystkich krajów w UE. Pierwsze wymogi wchodzą w życie 12 sierpnia 2026 roku.
Zakres podmiotowy rozporządzenia jest znacznie szerszy niż dotychczasowe regulacje dotyczące gospodarki odpadami opakowaniowymi. Obejmuje on m.in.:
Nowa definicja opakowania
– ryzyko błędnej klasyfikacji
Rozporządzenie PPWR wprowadza szczegółowe definicje obejmujące opakowania jednostkowe, opakowania transportowe, usługowe jak i produkcyjne. Rozszerzenie definicji ma konsekwencje nie tylko ewidencyjne. Błędna kwalifikacja oznacza brak przeprowadzenia oceny zgodności i brak dokumentacji technicznej, a więc naruszenie przepisów.
Od 12 sierpnia 2026r. wytwórca opakowania będzie zobowiązany do:
Importer może wprowadzać do obrotu wyłącznie opakowania zgodne z PPWR.
Jego obowiązki obejmują m.in.:
Identyfikowalność łańcucha dostaw – art. 22 PPWR
Producenci, importerzy oraz dystrybutorzy będą zobowiązani do ustalenia tożsamości każdego podmiotu, który dostarczył im opakowanie lub produkt w opakowaniu oraz przekazania tych informacji organowi nadzoru na żądanie.
Dla opakowań jednorazowego użytku podmiot musi przedstawić dokumentację 5 lat wstecz, a w przypadku opakowań wielomateriałowych – 10 lat
Odpowiednia dokumentacja
Dla każdego typu opakowania od 12 sierpnia 2026 r. producent i wytwórca powinien mieć odpowiednią dokumentację. W szczególności posiadać i aktualizować na bieżąco w razie zmian – deklarację zgodności potwierdzającą spełnienie wymagań PPWR oraz posiadać dokumentację techniczną uzasadniającą tę deklarację.
Substancje obecne w opakowaniach – art. 5 PPWR
Od 12 sierpnia 2026 r. zaczyna obowiązywać ograniczenie stosowania PFAS w opakowaniach przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Od tej daty nie będzie można wprowadzać do obrotu opakowań, których zawartość PFAS osiąga lub przekracza wyznaczone wartości.
Przepisy te dotyczą opakowań mających kontakt z żywnością, takich jak papier i tektura z powłokami, folie, tacki, kubki, pudełka czy inne materiały opakowaniowe przeznaczone do kontaktu z żywnością. Dla wytwórcy i producenta oznacza to konieczność zweryfikowania materiałów używanych do produkcji opakowań.
W kolejnych latach wejdą w życie dalsze obowiązki, w tym:
2028 r. – ujednolicenie oznakowania opakowań,
2029 r. – minimalna zawartość poziomu recyklatu w tworzywach sztucznych,
2030 r. – obowiązek projektowania wszystkich opakowań jako podlegających recyklingowi,
2030 r. – określona maksymalna pusta przestrzeń w e-commerce na poziomie 50%
Choć celem PPWR jest ograniczenie powstawania odpadów i wsparcie gospodarki o obiegu zamkniętym, w praktyce jest to regulacja produktowa. Oddziałuje na konstrukcję opakowania, relacje kontraktowe w łańcuchu dostaw, koszty produkcji i logistykę.
Jeżeli firma sprzedająca produkt pod własną marką jest mikroprzedsiębiorstwem, a opakowanie dostarcza jej firma z tego samego państwa członkowskiego UE, to za wytwórcę opakowania w rozumieniu PPWR uznaje się dostawcę opakowania, a nie właściciela marki. Dzięki temu część obowiązków wynikających z PPWR przechodzi na dostawcę opakowania.
Podobnie jak w przypadku innych regulacji unijnych, kluczowe znaczenie ma czas. Firmy, które rozpoczną analizę już teraz, zyskają możliwość dostosowania projektów opakowań i łańcucha dostaw w sposób kontrolowany. Te, które odłożą temat, mogą zostać zmuszone do kosztownych i przyspieszonych zmian w warunkach presji regulacyjnej.